Debaty sejmoweV Kadencja

Interpelacja w sprawie restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali na przykładzie koncernu Polskie Huty Stali SA

   Szanowny Panie Ministrze! W okręgu sosnowieckim po zlikwidowaniu kopalń przemysł hutniczy pozostał praktycznie jedynym większym pracodawcą. Jednocześnie zakłady z tej branży wciąż stoją przed koniecznością przeprowadzenia działań restrukturyzacyjnych. Programy takie i wszelkie działania z nimi związane zdecydowanie muszą jednak uwzględniać tzw. skutki społeczne ich przeprowadzania.    Tymczasem dokonując prywatyzacji koncernu Polskie Huty Stali, rząd podpisał stosowną umowę przed uzgodnieniem przez przedstawicieli zatrudnionych oraz LNM Holdings N.V. pakietu socjalnego i osłonowego dla pracowników.    Panie Ministrze, jest to ewenement w skali kraju! Nigdy bowiem do tej pory nie zawierano umów prywatyzacyjnych w przypadku tak dużych podmiotów, bez uprzedniego zagwarantowania odpowiedniego pakietu socjalnego dla zatrudnionych w prywatyzowanym przedsiębiorstwie.    Z odpowiedzi na moją interpelację z 9 września 2003 r. w sprawie prywatyzacji Polskich Hut Stali, udzielonej z upoważnienia Pana Ministra przez podsekretarza stanu pana Kazimierza Jaszczyka, wynika, że Skarb Państwa w średnim okresie czasu pozostanie znaczącym udziałowcem koncernu, zabrakło natomiast bliższych informacji odnośnie dalszych losów pakietu socjalnego dla załogi. Rodzi to niestety przykre wrażenie, że Skarb Państwa i rząd pozostawili pracowników koncernu samych sobie.    Panie Ministrze, zwracam się do Pana z prośbą o udzielenie konkretnych odpowiedzi na następujące pytania:    1. Jaki ostatecznie kształt w planach rządu ma przyjąć restrukturyzacja polskiego przemysłu hutniczego żelaza i stali? Jakie konkretne działania przewidziane są celem ograniczenia negatywnych skutków społecznych wynikających z procesów restrukturyzacyjnych, szczególnie na obszarach zagrożonych wysokim bezrobociem?    2. Czy rząd z równą troską jak w przypadku sektora górniczego ma zamiar podejść do problemów redukcji zatrudnienia w branży hutniczej? Innymi słowy, czy odchodzący z zakładów hutnicy również mogą liczyć na podobny program osłon socjalnych jak górnicy?    3. Czy po podpisaniu umowy prywatyzacyjnej Polskich Hut Stali rząd ma zamiar ograniczyć pomoc państwa dla koncernu, zrzucając koszty jego dalszej restrukturyzacji na barki nowego właściciela, czy też zostanie ona utrzymana na poziomie przynajmniej zbliżonym do obecnego?    4. Dlaczego zdecydowano się na podpisanie umowy o sprzedaży Polskich Hut Stali bez uprzedniego uzgodnienia pakietu socjalnego dla pracowników koncernu?    5. Czy w związku z faktem zachowania przez państwo przez najbliższe lata znaczących udziałów w koncernie rząd lub jego przedstawiciele włączą się aktywnie w negocjacje w sprawie pakietu socjalnego dla pracowników, czy też pozostawią zatrudnionych w PHS na łasce nowego, większościowego udziałowca?    Z poważaniem    Poseł Grzegorz Dolniak    Warszawa, dnia 19 listopada 2003 r.