Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie decyzji o udostępnianiu majątku publicznych zakładów opieki zdrowotnej podmiotom niepublicznym

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pani poseł Ewy Janik i pana posła Władysława Szkopa z dnia 25 maja 2001 r. w sprawie decyzji o udostępnianiu majątku publicznych zakładów opieki zdrowotnej podmiotom niepublicznym, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, uprzejmie proszę o przyjęcie wyjaśnień.    Na podstawie art. 47 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (DzU nr 133, poz. 872) z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki samorządu terytorialnego przejęły uprawnienia organu administracji rządowej, który utworzył samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej. Majątek ruchomy skarbu państwa przekazany w nieodpłatne użytkowanie samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej stał się własnością tych zakładów. Mienie skarbu państwa zgodnie z art. 60 ust. 1 na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów wyżej cytowanej ustawy przejęte od instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego.    W przypadku, gdy organem założycielskim jest powiat zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (DzU nr 91, poz. 578), wykonuje on określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie m.in. promocji i ochrony zdrowia. Art. 50 cytowanej ustawy obliguje, żeby zarząd i ochrona mienia powiatu były wykonywane ze szczególną starannością. Zapisy te należy interpretować w ten sposób, iż udostępnienie majątku publicznego, w tym publicznych zakładów opieki zdrowotnej, niepublicznym podmiotom powinno być poprzedzone szczegółowymi analizami ekonomiczno-finansowymi i zaakceptowane przez zarząd lub radę powiatu na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 3 i art. 12 pkt 8a ustawy o samorządzie powiatowym.    Zgodnie z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (DzU nr 91, poz. 408) zbycie, wydzierżawienie lub wynajęcie majątku trwałego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest nieważne bez zgody organu, który zakład utworzył. Wniesienie majątku do spółek lub fundacji wymaga zgody organu, który go utworzył. Zatem udostępnienie majątku publicznych zakładów opieki zdrowotnej podmiotom niepublicznym dokonuje się tylko na zasadach określonych przez organ założycielski.    Działająca przy publicznym zakładzie opieki zdrowotnej rada społeczna, według art. 44b ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, jest organem inicjującym i opiniodawczym podmiotu, który utworzył zakład, oraz organem doradczym kierownika publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Tak więc udostępnienie majątku jednostki innym podmiotom jest poprzedzone opinią rady społecznej.    Minister zdrowia nie dysponuje informacjami dotyczącymi efektów ekonomicznych udostępnienia majątku trwałego. Tego rodzaju informacje posiada organ założycielski.    Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (DzU nr 9, poz. 43) jednostki samorządu terytorialnego mogą powierzyć wykonanie zadań z zakresu gospodarki komunalnej osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, w drodze umowy na zasadach ogólnych, z zastosowaniem przepisów o zamówieniach publicznych.    Ministerstwo dysponuje listą niepublicznych jednostek ochrony zdrowia sporządzoną na podstawie rejestrów wojewodów. Na dzień 31 grudnia 2000 r. było 10 099 niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej. Nie posiadamy informacji, które z tych jednostek prowadzą swą działalność przy wykorzystaniu majątku trwałego dzierżawionego od zakładów publicznych.    A zatem, jeżeli jednostki samorządu terytorialnego gospodarują mieniem zgodnie z prawem, wówczas stan faktyczny jest zgodny z wyżej cytowanymi przepisami ustaw. Zwracam uwagę, iż istnieje wiele organów kontrolujących działalność jednostek samorządu terytorialnego; są m.in. rada powiatu i komisja rewizyjna powiatu, regionalna izba obrachunkowa, Najwyższa Izba Kontroli.    Jednocześnie, zgodnie z art. 67 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, nadzór nad zakładami opieki zdrowotnej sprawuje podmiot, który utworzył zakład. Organ założycielski sprawujący nadzór dokonuje kontroli i oceny działalności zakładu opieki zdrowotnej oraz pracy kierownika zakładu pracy w zakresie m.in. gospodarki finansowej pod względem jej legalności, gospodarności, celowości i rzetelności.    Dla ministra zdrowia i wojewody, na podstawie art. 65 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, zostały zastrzeżone tylko czynności kontrolne pod względem medycznego wykorzystania sprzętu oraz czynności związanych z udzielaniem świadczeń medycznych.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Tomasz Grottel    Warszawa, dnia 11 czerwca 2001 r.