Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie działalności spółdzielni mieszkaniowych na przykładzie Spółdzielni Mieszkaniowej ˝Posesja˝ w Krakowie

   Wielce Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na przesłaną w dniu 24 lipca 2001 r. interpelację posła Józefa Lassoty z dnia 18 lipca 2001 r., dotyczącą działalności Spółdzielni Mieszkaniowej ˝Posesja˝ w Krakowie, uprzejmie informuję, że Prokuratura Apelacyjna w Krakowie na polecenie Prokuratury Krajowej zbadała akta główne i podręczne sprawy nr 4 Ds 1431/01 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Nowej Hucie oraz właściwe akta nadzoru Prokuratury Okręgowej w Krakowie.    Z badanych akt wynika, że w dniu 6 grudnia 2000 r. wszczęte zostało dochodzenie o przestępstwo z art. 286 par. 1 K.k. w oparciu o zawiadomienie Barbary Morek-Socha, w którym informuje ona, iż pracownicy Spółdzielni Mieszkaniowej ˝Posesja˝ w Krakowie przywłaszczyli w roku 2000 jej wkład mieszkaniowy w kwocie 82 649,89 zł. W toku dochodzenia ustalono również drugiego pokrzywdzonego w osobie Piotra Turonia, który podobnie stwierdził, że pracownicy tejże spółdzielni mieszkaniowej przywłaszczyli na jego szkodę wkład mieszkaniowy w kwocie 69 228,25 zł.    Wymienione osoby zawarły w drugiej połowie 1999 r., niezależnie od siebie, ze Spółdzielnią Mieszkaniową ˝Posesja˝ wstępne umowy realizacyjne budowy mieszkań oraz finansowania kosztów budowy poszczególnych mieszkań własnościowych w budynku nr 1 przy ul. 29 Listopada w Krakowie.    Następnie podpisane zostały przez nich właściwe umowy realizacyjne, w których określono standardy mieszkań, ich wyposażenie, koszt szacunkowy, przewidywany termin ukończenia inwestycji, a także warunki odstąpienia od umowy. W ostatniej kwestii w obu umowach zamieszczono zapis stwierdzający, że w przypadku rezygnacji z umowy, zwrot wkładu nastąpi po znalezieniu w miejsce rezygnującego innej osoby, która przejmie finansowanie budowy.    Ponieważ termin realizacji inwestycji nie został przez spółdzielnię dotrzymany, budowa była prowadzona opieszale, cena jednego metra kwadratowego powierzchni kilkakrotnie podwyższana, stąd B. Morek-Socha (w m-cu lipcu 2000 r.) i P. Turoń (w m-cu wrześniu 2000 r.) zerwali zawarte umowy i zażądali zwrotu wpłaconych pieniędzy.    Zarząd spółdzielni, powołując się na treść zawartych umów, stwierdził, że zwrot wkładów będzie możliwy w przypadku znalezienia przez występujących innych osób, które przejmą finansowanie budowy ich mieszkań, bowiem wpłacane przez pozostałych członków spółdzielni raty miesięczne przeznaczane są na bieżące prowadzenie inwestycji.    W toku dochodzenia stwierdzono, że przyczyną opóźnienia rozpoczęcia prac budowlanych były kłopoty z otrzymaniem pozwolenia na budowę. Nadto do spółdzielni przystąpiło mniej członków niż poprzednio zakładano oraz zmieniono koncepcję budynku z czteropiętrowego na budynek dziesięciopiętrowy.    W świetle tych ustaleń prokurator przyjął, że nie ma podstaw do przypisania osobom z zarządu spółdzielni oszukańczego zamiaru wobec B. Morek-Socha i P. Turonia oraz że odzyskanie przez nich wkładów może nastąpić w trybie określonym w umowie albo w trybie procesu cywilnego i w konsekwencji w dniu 19 stycznia 2001 r. postępowanie przygotowawcze umorzył wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego.    Postanowienie to zostało zaskarżone przez pokrzywdzonych, a prokurator okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2001 r. (I Dsn 57/01/NH) uchylił je w trybie instancyjnym zlecając uzupełnienie dochodzenia w kierunku poszerzenia problematyki wprowadzenia pokrzywdzonych w błąd przez zarząd spółdzielni.    Po uzupełnieniu dochodzenia ponownie postępowanie karne umorzono w dniu 29 czerwca 2001 r. (nr 4 Ds 1431/01). Postanowienie to zostało w dniu 20 lipca 2001 r. zaskarżone przez B. Morek-Socha. Jednakże wobec braku jej podpisu na zażaleniu, prokurator zwrócił się do pokrzywdzonej o uzupełnienie stwierdzonego braku formalnego.    W chwili obecnej decyzja o powtórnym umorzeniu dochodzenia nie jest prawomocna i w związku z tym sprawa nie jest zakończona.    Nie przesądzając aktualnie ostatecznych wyników postępowania odwoławczego, w ocenie Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie postępowanie przygotowawcze przeprowadzono w sposób prawidłowy, a co za tym idzie, brak jest podstaw do przypisania komukolwiek złej woli.    Jednakże niewątpliwie w postępowaniu odwoławczym doszło z winy pracownika sekretariatu Prokuratury Okręgowej w Krakowie do popełnienia pomyłki, o której pisze poseł Józef Lassota, a mianowicie - zamiast wpisać prawidłowo na druku zawiadamiającym o sposobie rozstrzygnięcia zażalenia, iż prokurator okręgowy uwzględnił zażalenie i zaskarżone postanowienie uchylił, to pracownik ten wpisał, że ˝postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2001 roku prokurator okręgowy nie uwzględnił zażalenia na postanowienie prokuratury I instancji z dnia 19 stycznia 2001 r.˝.    W tych warunkach pismem z dnia 25 maja 2001 r. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, przepraszając pokrzywdzonych, powiadomiła ich o zaistniałej pomyłce, zaś wobec pracownika sekretariatu Wydziału Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Okręgowej w Krakowie podjęte zostały stosowne działania dyscyplinujące.    Odpowiadając zaś na kolejne pytanie zawarte w interpelacji, a mianowicie: ˝czy jest możliwe stworzenie takich mechanizmów prawnych, które zabezpieczą osoby chcące nabyć mieszkanie przed nieuczciwymi właścicielami firm czy spółdzielni oferujących nowe lokale?˝ - uprzejmie informuję, że adresatem tego pytania nie może być minister sprawiedliwości, skoro nie jest ono związane z zakresem jego działania. Również ew. inicjatywa legislacyjna w tym zakresie nie leży w gestii ministra sprawiedliwości, lecz dotyczy sfery działania innych resortów odpowiedzialnych za realizację i finansowanie budownictwa mieszkaniowego w kraju.    Nie mogę również, a to z uwagi na stan zaawansowania postępowania karnego w tej sprawie, ustosunkować się do prośby pana posła o objęcie nadzorem służbowym przez Prokuraturę Krajową prowadzonego w tej sprawie postępowania, skoro znajduje się ono w fazie postępowania instancyjnego i również sposób ostatecznego rozstrzygnięcia złożonego w tej sprawie zażalenia może być uzależniony od orzeczenia właściwego sądu rejonowego.    W przypadku jednak ewentualnego uwzględnienia zażalenia i uchylenia zaskarżonego postępowania do uzupełnienia dochodzenia zapewniam, że sprawa ta pozostawać będzie nadal w zainteresowaniu Prokuratury Krajowej.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Stanisław Iwanicki    Warszawa, dnia 9 sierpnia 2001 r.