Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie nadużyć przy wydawaniu obcokrajowcom zezwoleń na pracę

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację poseł Zofii Wilczyńskiej w sprawie zasad wydawania cudzoziemcom zgód na pracę uprzejmie informuję, co następuje.    Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU z 2001 r. nr 6, poz. 56) pracodawca może zatrudnić lub powierzyć inną pracę zarobkową na terenie Polski cudzoziemcowi nieposiadającemu karty stałego pobytu lub statusu uchodźcy, jeżeli uzyska na to zezwolenie starosty powiatu, a cudzoziemiec uzyskał wizę pobytową z prawem do pracy lub kartę czasowego pobytu oraz zgodę na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej u tego pracodawcy.    Jak wynika z przywołanego przepisu, zatrudnienie cudzoziemców na terytorium Polski podlega reglamentacji. Decyzję podejmuje starosta powiatu właściwy ze względu na siedzibę pracodawcy, uwzględniając sytuację na lokalnym rynku pracy oraz kryteria określone przez samorząd województwa. W praktyce oznacza to, że pozytywna decyzja odnośnie do zatrudnienia cudzoziemca wydawana jest w przypadku, gdy dane stanowisko nie może być objęte przez obywatela polskiego. Przyjęto bowiem zasadę, iż zatrudnianie cudzoziemców w Polsce może mieć charakter ˝uzupełniający˝ rynek pracy, nie zaś ˝wypierający˝ z tego rynku pracownika polskiego, co ma szczególne znaczenie obecnie w sytuacji wysokiego bezrobocia. Cudzoziemcy zatrudnieni na terytorium Polski podlegają tym samym regulacjom polskiego prawa pracy, a także w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Tak więc jeżeli wykonywanie pracy w wesołych miasteczkach uregulowane zostało w przepisach szczególnych, cudzoziemcy tam zatrudnieni także podlegają tym przepisom.    Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku, gdy pracodawca zagraniczny pragnie zatrudnić cudzoziemca w Polsce w ramach umowy o dzieło zawartej z polskim podmiotem gospodarczym. Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 24 kwietnia 1995 r. w sprawie trybu zatrudniania cudzoziemców przy realizacji usług eksportowych świadczonych przez pracodawców zagranicznych w Polsce (DzU nr 66, poz. 340, ze zm.) pracodawca zagraniczny przed przystąpieniem do realizacji umowy o dzieło zobowiązany jest uzyskać zezwolenie na zatrudnienie cudzoziemców mających realizować tę umowę. Pragnę nadmienić, że zgodnie z przywołanym rozporządzeniem zezwolenie wydaje się na pracę cudzoziemców posiadających specjalistyczne kwalifikacje zawodowe niezbędne do wykonywania prac określonych umową o dzieło. Jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach zezwolenie może być wydane na pracę cudzoziemców niewykwalifikowanych.    Wyjaśniając powyższe, sądzę, iż samorząd powiatowy dysponuje wystarczającymi instrumentami prawnymi, pozwalającymi na ochronę lokalnego rynku pracy. Dlatego też uważam, że nie ma potrzeby zlecać ekspertyzy, o której mówi pani poseł Zofia Wilczyńska w pytaniu nr 2.    Ustosunkowując się natomiast do pytania nr 3, pragnę poinformować pana marszałka, że zgodnie z informacją uzyskaną od prezesa Głównego Urzędu Ceł problem przywozu na polski obszar celny wyposażenia lunaparków jest przedmiotem zainteresowania Służby Celnej. W związku z wystąpieniem w ubiegłym roku prezesa Stowarzyszenia Wystawców Polskich Główny Urząd Ceł przesłał do urzędów celnych informację na temat prawidłowego dokonywania odpraw tych urządzeń, tj. niemożliwości obejmowania ich procedurą odprawy czasowej z zastosowaniem karnetów ATA, na podstawie Konwencji celnej dotyczącej czasowego przywozu wyposażenia zawodowego, tj. z całkowitym zwolnieniem od cła. Pragnę również poinformować, że w styczniu br. prezes Stowarzyszenia Wystawców Polskich wystosował kolejne pismo w tej sprawie. Zgłoszone w piśmie propozycje rozwiązania problemu są obecnie rozważane w Głównym Urzędzie Ceł.    Mając nadzieję, że powyższe wyjaśnienia uzna pan marszałek za wystarczające    Z szacunkiem    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 20 lutego 2001 r.