Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie prowadzonego w woj. płockim postępowania dotyczącego kontynuowania działalności Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę przez osoby nieuprawnione

   Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na uzupełniającą interpelację pana posła Mirosława Podsiadły z dnia 7 października 1998 r. uprzejmie przedstawiam, że w Prokuraturze Krajowej ponownie zbadano akta dochodzenia prokuratora rejonowego w Płocku nr 1 Ds 1986/98 wszczętego w związku z zawiadomieniem o przestępstwie złożonym przez pana posła oraz akta Sądu Rejonowego w Płocku Nr II K 448/96 w sprawie przeciwko Annie Gadomskiej.    W wyniku ponownego badania akt 1 Ds 1986/98 dodatkowo stwierdzono, że postępowanie to zostało ukierunkowane przez Prokuraturę Apelacyjną w Warszawie pismem z dnia 24 września 1998 r. skierowanym do prokuratora wojewódzkiego w Płocku, w którym prokurator apelacyjny zareagował służbowo także na stwierdzoną przewlekłość postępowania w pierwszej fazie dochodzenia. Po tej dacie czynności procesowe były dokonywane sprawnie i osobiście przez prokuratora.    Postępowanie jest w toku i wymaga dokonania jeszcze szeregu czynności. Dotychczasowe wyniki tego postępowania nie uzasadniają odebrania dokumentów jako dowodów rzeczowych na podstawie art. 217 K.p.k. - o czym wspomniano w dodatkowej interpelacji. Nawet gdyby zabezpieczono w tym trybie archiwum oddziału w Płocku jako dowód rzeczowy w sprawie, to dokumenty te nie mogłyby być przekazane Zarządowi Głównemu Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę, ale złożone do depozytu sądowego w myśl art. 231 § 1 K.p.k.    Dotychczasowe dowody wskazują bowiem, że stanowiące to archiwum teczki - zawierające dane o losach ludzi w czasie II wojny światowej - były tworzone przez Zarząd Wojewódzki w Płocku od początku jego istnienia oraz zarówno przed, jak i po dacie jego zawieszenia przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę. Znajdujące się w teczkach dokumenty były składane przez osoby ubiegające się o odszkodowanie bądź renty w związku z przeżyciami w czasie wojny, a w ich imieniu występować miało stowarzyszenie. Nie ma dotąd dowodu, aby dokumenty te nie były udostępnione osobie uprawnionej, tj. tej, która złożyła je w Zarządzie Wojewódzkim w Płocku.    Istnieją zatem wątpliwości, do kogo należą dokumenty zgromadzone przez zawieszony Zarząd Wojewódzki w Płocku, które mogą być rozstrzygnięte tylko przez sąd, w przypadku wystąpienia przez Zarząd Główny stowarzyszenia na drogę postępowania cywilnego o wydanie archiwum znajdujące się w posiadaniu osób wchodzących w skład zawieszonego Zarządu Wojewódzkiego w Płocku.    Zauważyć należy, że drogę taką wskazywał wojewoda płocki i dyrektor Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Wojewódzkiego w Płocku w pismach z dnia 12 maja 1995 r. i 3 stycznia 1996 r. adresowanych do Zarządu Głównego SPP w Warszawie.    Po zbadaniu akt Sądu Rejonowego w Płocku przeciwko Annie Gadomskiej (sygn. II K 448/96) stwierdzono oczywistą przewlekłość tego postępowania. Po wpłynięciu aktu oskarżenia do sądu w dniu 3 czerwca 1996 r. pierwszy termin rozprawy miał miejsce dopiero 31 marca 1998 r. Wówczas sąd odebrał wyjaśnienia od oskarżonej i przesłuchał jednego świadka. Rozprawa została odroczona bez terminu dla uzyskania statutu stowarzyszenia z 1989 r. i 1993 r. Nadto sąd dopuścił dwóch świadków zawnioskowanych przez oskarżoną.    Żądane dokumenty nadesłano do sądu w dniu 2 kwietnia 1998 r. i mimo to do chwili obecnej nie został wyznaczony kolejny termin rozprawy.    Ujawnioną rażącą przewlekłością postępowania sądowego zainteresowano prezesa Sądu Rejonowego w Płocku oraz wykorzystano ten przypadek w działaniach nadzorczych Departamentu Sądów i Notariatu.    Minister    Hanna Suchocka    Warszawa, dnia 27 listopada 1998 r.