Debaty sejmoweV Kadencja

Interpelacja w sprawie możliwości korzystania przez zakłady utylizacyjne odpadów poubojowych ze wsparcia finansowego w ramach programów strukturalnych Unii Europejskiej oraz regulacji prawnych dotyczących utylizacji odpadów pochodzenia zwierzęcego

   Utylizacja odpadów pochodzenia zwierzęcego ma istotne znaczenie dla zabezpieczenia życia i zdrowia obywateli oraz środowiska naturalnego naszego kraju. Cały proces neutralizacji niejadalnych produktów zwierzęcych, począwszy od zbiórki padłych zwierząt, a skończywszy na procesie ich spalania, spełnia ważną rolę sanitarno-higieniczną, proekologiczną oraz ekonomiczną.    Bezpieczne przetwarzanie odpadów pochodzenia zwierzęcego w zakładach utylizacyjnych eliminuje zatem zagrożenia epidemiologiczne, zapewnia ochronę środowiska przyrodniczego przed drobnoustrojami chorobotwórczymi oraz pozwala na uzyskanie produktów takich, jak mączka zwierzęca i tłuszcz.    Rozwój przemysłu niejadalnych produktów zwierzęcych zależy w dużej części od możliwości korzystania przez podmioty zajmujące się utylizacją ubocznych produktów zwierzęcych z pomocy finansowej w ramach programów strukturalnych UE.    Opierając się na tych założeniach, zakłady tego typu w ubiegłych latach zgłosiły swój akces do Sektorowego Programu Operacyjnego ˝Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich˝ w ramach działania 3.1.5. ˝Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych˝, składając stosowne wnioski. Mimo że przeszły one pozytywnie ocenę formalną i merytoryczną, departament autoryzacji ARiMR odmówił ich dofinansowania. Uzasadnieniem podjętych decyzji było niespełnienie przez zakłady prowadzące działalność w zakresie utylizacji padłych zwierząt oraz przetwarzające odpady zwierzęce podstawowych kryteriów dostępu do wsparcia w ramach ww. działania poprzez niezapewnienie korzyści producentom rolnym.    Tymczasem działalność tego rodzaju przedsiębiorstw jest ważnym ogniwem agrobiznesu powiązanym zarówno z producentami rolnymi, jak i przedsiębiorcami zajmującymi się przetwórstwem produktów rolnych. Zakłady utylizacyjne przerabiają odpady z ubojni, rzeźni i zakładów mięsnych i bez nich niemożliwe jest funkcjonowanie przedsiębiorstw przetwórczych, jak również samych producentów rolnych. Ich działalność przynosi zatem wymierne korzyści producentom rolnym, co uprawniało je do aspirowania o wsparcie finansowe w ramach ww. programu.    Wymóg ˝zapewnienia korzyści dla producentów rolnych˝ został przez te podmioty właściwie udokumentowany w momencie składania wniosków w oddziałach regionalnych ARiMR. Przekazane instytucji wdrażającej umowy z zakładami mięsnymi, ubojniami i rzeźniami świadczyły jednoznacznie o tym, iż zakłady utylizacyjne wykorzystują w procesie przetwórczym produkty rolne pozyskiwane od podmiotów, które skupują i przetwarzają surowiec na podstawie umów z rolnikami indywidualnymi i innymi producentami rolnymi.    Dodatkowo o ich funkcjonalnym powiązaniu z sektorem rolno-spożywczym decydowały obowiązujące przepisy weterynaryjne i ochrony środowiska, które nakładają bezwzględny obowiązek przekazywania powstałych w ubojniach i zakładach mięsnych odpadów do utylizacji. Brak zatem możliwości zagospodarowania tych odpadów całkowicie uniemożliwia prowadzenie uboju żywca, a w dalszej konsekwencji jego produkcję przez producentów rolnych.    Analiza dotycząca wielkości spożycia mięsa i wyrobów mięsnych w Polsce oraz Unii Europejskiej pokazuje, że spożycie ich wzrasta, a wymogi związane z ochroną środowiska są coraz wyższe, dlatego też tego typu działalność w zakresie utylizacji odpadów zwierzęcych jest potrzebna dla sprawnego funkcjonowania przedsiębiorstw branży mięsnej, jak również producentów rolnych.    Poważnym problemem branży utylizacyjnej jest również obowiązujący w Polsce zakaz stosowania mączek mięsno-kostnych jako dodatków do pasz dla zwierząt gospodarskich. Spowodował on konieczność wprowadzenia opłat utylizacyjnych za dostarczany surowiec od zakładów mięsnych. Wysokie koszty odbioru odpadów zwierzęcych przez zakłady utylizacyjne powodują z kolei, że duża cześć zakładów mięsnych oraz innych dostawców odpadów nie decyduje się na skorzystanie z ich usług.    Trudną sytuację dotyczącą ochrony środowiska przed odpadami pochodzenia zwierzęcego pogłębia brak odpowiednich przepisów wykonawczych, regulujących sprawy stosowania mączki mięsno-kostnej jako polepszaczy gleby i spalania mączek oraz ich zaliczania do paliw alternatywnych.    Biorąc pod uwagę powyższe, proszę Pana Premiera o udzielenie odpowiedzi na niżej wymienione pytania:    1. Dlaczego niektóre zakłady utylizacyjne odpadów poubojowych ubiegające się o pomoc finansową w ramach Programu SPO-ROL Działanie 3.1.5 ˝Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych˝ mimo oczywistego działania mającego na celu ˝zapewnienie korzyści producentom rolnym˝ nie zakwalifikowały się do przedmiotowego wsparcia?    2. Czy zakłady branży utylizacyjnej odpadów poubojowych mają szansę na uzyskanie wsparcia finansowego z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej na lata 2007-2013?    3. Czy Ministerstwo Rolnictwa rozważa możliwość wprowadzenia przepisów wykonawczych dopuszczających możliwość stosowania mączki mięsno-kostnej jako polepszaczy gleby oraz regulujących sprawy związane ze spalaniem mączek, w tym dających prawną możliwość tworzenia i funkcjonowania spalarni mączki mięsno-kostnej I, II i III stopnia ryzyka?    Oczekując odpowiedzi Pana Premiera, pozostaję z wyrazami szacunku    Poseł Jan Bury    Rzeszów, dnia 7 września 2006 r.